jump to navigation

De eerste wedstrijd: thuis tegen Amstelpark 26 april 2008

Posted by eredivisietennis in Wedstrijdverslagen.
trackback

Zaterdag 26 april, de eerste wedstrijd, tegen Amstelpark.Gek is dat, het is altijd weer een beetje een zenuwachtige toestand, zo’n eerste dag. Zeker als het ook nog VIP-dag is. We moeten allemaal nog een beetje wennen en er moet nog veel geregeld worden. Iedereen is met zijn eigen specialiteit bezig. Voor mij betekent dat onder andere zorgen dat de dagjournaals uitgedeeld worden. Ik vind dat Irfan en de spelers dat journaal als eerste behoren te krijgen, dan de tegenstanders en de scheidsrechters. Daarna gaan we ze op de tafels neerleggen en opplakken.

Vervolgens is het wachten op de opstellingen. De Dekker-kant heb ik ingevuld en wel op de pc thuis staan. Maar ik heb geen idee met wie Amstelpark op de proppen zal komen. Irfan weet mij te vertellen dat Nick van der Meer, Igor Sijsling, Elise Tamaëla en Romana Janshen meegekomen zijn. Ik ga dan snel de opstellingen in orde maken.

Jos heeft de opstelling ook nodig voor de scoreborden. Ap helpt mij met het ophangen van dagjournaals en brengt het grote bord naar baan 13 en 14. Het is allemaal niet zo schokkend, maar zo is iedereen met op zijn of haar manier even heel erg druk. Yvonne loopt van hot naar her en iedereen vraagt “Waar is Yvonne?”

Als ik terugkom met de opstellingen wil eerst het kopieerapparaat niet doen, wat ik wil (volgende keer print ik gewoon zes keer de opstelling uit!). Vervolgens blijkt er geen plakband te zijn. Door al dat gedoe mis ik de eerste sets van de damespartijen. Claire (Lablans) speelt de eerste single tegen Elise Tamaëla. Als ik bij de baan aankom heeft ze net de eerste set met 6-3 verloren. Andreea (Ehritt-Vanc) staat tegen Romana Janshen echter al met 6-0 en 2-1 voor.
De mannen gaan al weg om zich voor te bereiden op hun partij.
Claire komt 0-4 achter te staan, maar blijft knokken. Het wordt 1-4 en 1-5 (bijna 2-4). Van de zijde van Amstelpark komt het commentaar dat je het met Elise nooit weet en dat het best nog drie sets kunnen worden. Het wordt 2-5, maar dan maakt Elise het af: 2-6.
Andreea is dan al een kwartiertje klaar. Dat gaat zo snel, dat ik amper gelegenheid heb om daar naar te kijken. De tweede set is 6-1.

Met deze 1-1 stand gaan Raemon Sluiter en Melle van Gemerden de baan op. Raemon speelt tegen Nick van der Meer, Melle tegen Igor Sijsling.
We mogen ons verheugen in veel publiek, zeker bij de herensingles. Ik schat dat we toch wel een man of 300 op de tribune hebben, en dat is natuurlijk steeds wisselend, want niet iedereen heeft het geduld om urenlang op een houten bankje te zitten! (Tip als je komt kijken: neem een kussentje mee!).

 

Raemon speelt de eerste single. Het gaat bijzonder gelijk op en het wordt dan ook een tiebreak, die Raemon verliest met 7-3. In de tweede set houdt Raemon zijn service in de eerste game met de nodige moeite, maar dat is wel erg belangrijk. Raemon blijft rustig en degelijk spelen, komt een break voor (3-1), levert zijn service zelf in en het gaat gelijk op tot 4-4. Raemon komt op 5-4 en slaat dan toe: 6-4. In de derde set gaat het tot 3-2 gelijk op. Dan loopt Raemon uit naar 4-2, 5-2 om de eindstand op 6-2 te bepalen. Droge cijfers zijn dat als ik dat zo schrijf, maar het was een geweldige wedstrijd om naar te kijken.

Melle is al een half uurtje klaar met zijn partij. Ook zijn eerste set mondde uit in een tiebreak, maar in zijn geval met winst voor hem (8-6). Melle had met 4-1 achtergestaan, had gelijkgemaakt en de tiebreak dus gewonnen. Ook in de tweede set komt hij een break achter, maar dit keer komt hij niet meer langszij: 3-6. Ook hier dus een derde set. Igor komt met 1-4 voor, Melle komt na een lange game tot 2-4, maar dat mag niet meer baten: het wordt 2-6.
Melle heeft echter laten zien dat hij het tennissen zeker niet verleerd is. Zijn geweldige klappen doen menigmaal “oh” en “ah” klinken vanaf de tribune. Tegenstander Igor heeft echter heel veel terug, bewaart de rust, en wacht totdat Melle de fout maakt.

Om 16.00 uur gaan de dames voor hun dubbel de baan op. Claire en Andreea tegen Elise en Romana. De eerste set gaat tot 5-2 redelijk snel voorbij. Degelijk en goed spel van de Dekker-dames. Claire mag serveren voor de eerste set. En dat duurt maar en dat duurt maar. We raken de tel kwijt, maar het is zeker acht keer deuce. Uiteindelijk levert ze haar service in, maar van 5-3 wordt het dan toch 6-3. De tweede set geeft een heel ander beeld. Lange cross-ralley’s, geweldig mooie punten aan het net afgewisseld door lelijke missers, dubbele fouten, mis-hits, het komt allemaal voorbij. Het is een break-festival (ik telde zes keer serviceverlies) en het wordt een tiebreak. De Amstelpark-dames winnen die met 7-5.
Ook hier dus een derde set. Tine zorgt er ondertussen voor dat ik niet verhonger en brengt mij heerlijke hapjes. Ik tel in de derde set weer zes breaks. Een zinderende tiebreak volgt. Uiteindelijk wordt het 11-9 voor Andreea en Claire. Hoera! Het is dan half acht! De dames hebben 3,5 uur op de baan gestaan (inclusief inspelen, maar toch).

Het was de bedoeling dat de herendubbel na de damesdubbel de baan op zou gaan. Gelukkig is daar niet op gewacht. De heren zijn al een eind op dreef in de tweede set als we snel omlopen van baan 13 naar baan 14. Melle en Raemon hebben de eerste set verloren met 4-6, met een break op 4-5. Ook in de tweede set gaat het gelijk op tot 5-5, dan breken de Igor en Nick naar 5-6 en ze maken het vervolgens zelf af: 5-7.

De eindstand is daarmee op 3-3 gekomen. Iedereen die ik na afloop spreek, kan met deze stand leven. Als je drie driesetters speelt en vier tiebreaks dan is het allemaal erg close en is een gelijkspel inderdaad een goede uitslag. Het is leuk om te zien dat ons team alweer een echt team aan het worden is: elkaar aanmoedigen, met elkaar optrekken, elkaar feliciteren. Het lijkt allemaal zo voor de hand te liggen, maar we zien vaak genoeg bij teams dat het als los zand aan elkaar hangt. En dit is pas de eerste wedstrijd! Als we een paar dagen verder zijn dan kan dit team alleen nog maar groeien. Morgen maar eens in Den Haag kijken. Leimonias heeft vandaag met 5-1 bij Groenekan gewonnen.
Den Haag is gelukkig niet ver weg, want het was een latertje vandaag. Ik zet nu snel dit verslag op de site. Later komen er nog wel foto’s bij…

Het was al met al een fantastische dag. Mooi weer, goede sfeer, sportieve wedstrijden en veel gezelligheid.

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: